بستهگانش میگویند که او آروزی تامین صلح و ثبات در کشور را داشت و همواره بانوان را برای فراگیری آموزش تشویق میکرد.
مریم نعیم مدتی در بیمارستان زیر درمان بود و روز گذشته از اثر بیماری که داشت در گذشت.
نادر نعیم، پسر شاهدخت مریم گفت: «بعد از کودتای افغانستان، همراه با پدرم در انگلستان مهاجر بودند. سه سال میشد که به خواست خود به افغانستان آمدند و با ما زندهگی میکردند. با آنکه یک شاهدخت بودند، اما بسیار شکسته نفس بودند، و مردم همیشه به این عنوان یاد میکنند که شاهدخت ملنگ هستند و من بسیار افتخار میکنم از این که چنین لقب را دارند پیش مردم.»
در هنگامی که محمد ظاهر شاه زمام امور افغانستان را به عهده داشت، مریم پرستار بود و به خدمت به زنان افغانستان از این راه میپرداخت. بستهگانش میگویند که او آرزوی ترقی و پیشرفت افغانستان را داشت و راه آموزش زنان را گزینهیی برای تحقق آن میدانست.
حفیظ الله بارکزی، از بسته گان شاهدخت مریم گفت: «کوشش میکردند که با بعضی خانمها گفتمانی داشته باشند، خانمها را تشویق کنند، خانمها به خانوادههای شان پیامها را به طبقه ذکور برسانند تا افغانستان دیگر شاهد خونریزی نباشد.»
محمد ظاهر شاه دو دختر و پنج پسر داشت و شاهدخت مریم دومین فرزند خانوادهاش بود که بیشتر عمرش را در خارج از کشور سپری کرد. از او یک فرزند بجا مانده است.
عبدالوهاب افغان مل، از بستهگان شاهدخت مریم گفت: «خانم مریم از خانواده شاهی بود و دومین دختر شاه محمد ظاهر شاه بود، او یک خانم خیرخواه و وطن دوست بود.»
ظاهر شاه به مدت سه دهه در تبعيد بود و پس از حمله آمريکا در سال ۲۰۰۱ به کشورش بازگشتږ او نماد صلح و اتحاد در افغانستان دانسته میشد. ظاهر شاه در سال ۱۳۸۶به عمر ۹۲ سالگی در کابل درگذشت.