این جایزه، شامل 60 هزار دالر جایزه نقدی و 40 هزار دالر برای پشتیبانی از فعالیتهای هنری این هنرمند است. او این جایزهی را به خاطر به تصویر کشیدن داستان «استثنایی و پیچیده» از کودکان کابل به دست آورد. فیلمی به نام «پژواک کمان» (Bow Echo, 2019) که هنرمند در آن راههای تعامل مردم با محیطشان را به بررسی میگیرد. در هر یک از پردهها پسر جوانی روبهروی منظره کوهستانی کابل به تصویر کشیده میشود که سعی دارد در باد تند با اسباببازی رنگارنگ خود بازی کند.
هیئت داوران جایزه در بیانیهای گفت این اثر «یک ژست یادآوری و سوگواری است و به مثابه فراخوانی برای توجه به موقعیتی خطرناک عمل میکند. این قطعه در یک صحنه ساده دارای پارادوکسهای بسیاری است: بازیگوشی دوران کودکی، اندوهی بیپایان، تسخیر سرزمین و قلمرو، و بیثباتی آینده.»
به نظر میرسد که این اثر با توجه به وضعیت آشفته افغانستان در سال جاری، با تسلط دوبارهی طالبان در ماه آگست، برای هیئت داوران اهمیت ویژهای یافته است. هیئت داوران آن را بنای یادگاری برای تابآوری و امید در جغرافیایی که نسلهای زیادی تحت فشار حکومتهای مختلف، همچنان در عذاب و درد زندگی میکنند، خواندند. در عین حال، این اثر نشان میدهد که چگونه هنرمندان حتا در میان درگیریهایی که بیپایان به نظر میرسند، همچنان راههای پیچیده زندگی مستقل را به تصویر میکشند.
